Slökkviliðið sinnir björgun úr sjó og vatni og hefur því yfir að ráða öflugan hóp leitar- og björgunarkafara. Kafarar SHS eru einnig slökkviliðs- og sjúkraflutningamenn og standa vaktir sem slíkir en eru ávalt tilbúnir í köfun ef slíkt útkall verður.  
Hver kafari stundar símenntun í formi köfunar einu sinni í mánuði.  Endurmenntunarnámskeið er haldið einu sinni á ári, þar sem allir kafarar eru kallaðir saman í tvo daga og farið er yfir nýjungar og teknar verklegar æfingar. Að auki eru haldnar æfingar á vöktunum, þar sem áhersla er lögð á að þjálfa þá starfsmenn sem ekki eru kafarar í að vinna með köfurum og umgangast köfunarbúnaðinn.


Í fyrstu viðbragðslínu hjá SHS er sérbúinn bíll til köfunarútkalla. Í bílnum er útbúnaður fyrir þrjá kafara, auk aðflutts lofts, lyftipoka og búnaður til uppsetningar á leitarkerfum. Að auki er SHS með uppsettan búnað til þess að klæða 12 kafara í aðgerðir tilbúinn á slökkvistöðinni í Skógarhlíð.
Umræðan innan SHS um stofnun köfunarflokks rekur rætur sínar mannskæð slys á svæðinu á áttugasta áratugnum. Slys eins og Sandeyjar slysið, flugslys út af Ægissíðu, og nokkur tilfelli þar sem bílar eða fólk lenti í Hafnarfjarðar- eða Reykjavíkur höfn eða farið niður um vök urðu til þess að yfirstjórn SHS ákvað að setja upp viðbragð gangvart þessum hættu.
Árið 1994 sendi SHS tvo starfsmenn til Svíþjóðar í atvinnukafaranám. Námskeiðið var haldið af slökkviliði Gautborgar í samvinnu við Sænska herinn. Á námskeiðinu var lögð áhersla á leitar og björgunarköfun. Síðan þá hafa verið haldin fjögur námskeið í atvinnuköfun á vegum SHS í samvinnu við Sérsveit Ríkislögreglustjóra og Landhelgisgæsluna.  Námskeiðin eru sex vikna löng og haldi í samræmi við reglugerð um köfun og samkvæmt kröfu Siglingastofnunar Íslands.